رو مخی

کلاس راهنمایی بودم . اینطور که از اخرین فایل های ذخیره شده در ذهنم تونستم بیرون بکشم فهمیدم ...

یه کاست قرمز رنگ بود که خیلی دوستش داشتم ، یک کاست موزیک بی کلام ......

من از همون سالها میدونستم سلیقه موسیقیم چیه . ریتم اروم با سازهای قابل تفکیک و شمردن زیر پا

یکی از سبک هایی که علاقه ای بهش ندارم رپ فارسی ، عوضش تا دلت بخواد راک دوست دارم . چه غربی و چه ایرانی ...........

هرچند که هر دو سازی که رفتم دنبالش در قالب کلاسیکش ادامه دادم و عاشق کارهای تلفیقی شدم .

روز جمعه بطور اتفاقی وقتی کف غاز دراز کشیده بودم داشتم از دهانه غار تنهایی داشتم بیرون و تماشا می کردم انگشت بردم و یکی از همین اهنگایی که توی گپ ارسال میکردن و زدم تا دانلود بشه ....

وقتی پلی کردم نفهمدیم چطور شد که تا امروز که یک شنبه باشه این اهنگ داره توی گوشیم ریپلایی میشه

یه اهنگ رپ که به شدت معترض ، معترض از زندگی !! از همه چی میگه و نکته ی جالبش اینکه یک سوم پایانی اهنگ با صدای شخصیت های فیلم های ایرانی که دیالوگ های ماندگار واسه مردن و بی انگیزه ای و نیستی گفتن کاور شده .........

خیلی غیر عادی رفته رو مخم این کار .....

.... اینم لینکش ... فقط خوشتون نبومد فوووشحم ندید